W odróżnieniu od pozostałych postępowań restrukturyzacyjnych, w postępowaniu o zatwierdzenie układu nadzorca układu jest wybierany przez dłużnika.

Sąd ani wierzyciele nie mają wpływu na ten wybór i nie podlega on ani weryfikacji ani żadnej formie zatwierdzenia. Dłużnik wybiera samodzielnie nadzorcę układu, spośród wszystkich osób fizycznych i spółek spełniających kryteria wykonywania zawodu doradcy restrukturyzacyjnego, czyli przede wszystkim posiadają licencję doradcy restrukturyzacyjnego.

Umowę z nadzorcą układu dłużnik zawiera w celu przygotowania przez dłużnika, przeprowadzenia zbierania głosów i złożenia wniosku o zatwierdzenie układu.

Zawarcie umowy z nadzorcą układu nie ogranicza dłużnika w zarządzie jego majątkiem. Nadzorca układu dokonuje wyłącznie czynności związanych z kontrolą prawidłowości czynności podejmowanych przez dłużnika, które dotyczą jego majątku. W ramach sprawowanego nadzoru nadzorca układu może kontrolować czynności dłużnika dotyczące jego majątku, a także przedsiębiorstwo dłużnika, w tym sprawdzać, czy mienie dłużnika, które nie stanowi części przedsiębiorstwa jest dostatecznie zabezpieczone przed zniszczeniem lub utratą.

Nadzorca układu nie może w ramach swoich uprawnień wydawać poleceń dłużnikowi co do sposobu sprawowania zarządu.

Do zakresu czynności nadzorcy układu należy w szczególności:

1) sporządzenie planu restrukturyzacyjnego;

2) przygotowanie wspólnie z dłużnikiem propozycji układowych;

3) sporządzenie spisu wierzytelności oraz spisu wierzytelności spornych;

4) współpraca z dłużnikiem w zakresie sprawnego i zgodnego z prawem zbierania głosów przy zachowaniu praw wierzycieli;

5) złożenie sprawozdania o możliwości wykonania układu.

Adwokat Michał Świąder ściśle współpracuje z adwokatem Andrzejem Świąder, który jest jednocześnie licencjonowanym doradcą restrukturyzacyjnym. Od 1995 roku sprawuje on funkcję syndyka masy upadłości, nadzorcy sądowego, zarządcy przedsiębiorstwa, likwidatora lub kuratora wielu podmiotów gospodarczych: spółek prawa handlowego, spółdzielni oraz przedsiębiorstw państwowych. Umożliwia mu to sprawne przeprowadzenie restrukturyzacji firm z wykorzystaniem wiedzy fachowej i wspomnianego doświadczenia w udzielaniu pomocy niewypłacalnym bądź zagrożonym niewypłacalnością podmiotom.

W umowie z nadzorcą układu powinno zostać określone wynagrodzenie nadzorcy układu. Jest to jej obligatoryjny element. Strony mają pełną swobodę ustalenia wysokości tego wynagrodzenia. Może zatem ono być: ryczałtowe, za całość postępowania, miesięczne – za każdy miesiąc, jak również może być połączone z premią za sukces, czyli przewidywać wynagrodzenie podstawowe plus wynagrodzenie dodatkowe za efekt w postaci prawomocnego zatwierdzenia układu. Zapewniamy dogodne warunki wyżej wspomnianej umowy.

Warto zaznaczyć, że zatwierdzenie układu w trybie postępowania restrukturyzacyjnego o zatwierdzenie układu prowadzi do wyłączenia obowiązku złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości i tym samym wyłączenia odpowiedzialności odszkodowawczej dłużnika względem jego wierzycieli.

Art. 21 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe, dalej: p.u.

1. Dłużnik jest obowiązany, nie później niż w terminie trzydziestu dni od dnia, w którym wystąpiła podstawa do ogłoszenia upadłości, zgłosić w sądzie wniosek o ogłoszenie upadłości.

2. Jeżeli dłużnikiem jest osoba prawna albo inna jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną, obowiązek, o którym mowa w ust. 1, spoczywa na każdym, kto na podstawie ustawy, umowy spółki lub statutu ma prawo do prowadzenia spraw dłużnika i do jego reprezentowania, samodzielnie lub łącznie z innymi osobami.

3. Osoby, o których mowa w ust. 1 i 2, ponoszą odpowiedzialność za szkodę wyrządzoną wskutek niezłożenia wniosku w terminie określonym w ust. 1, chyba że nie ponoszą winy. Osoby te mogą uwolnić się od odpowiedzialności, w szczególności jeżeli wykażą, że w terminie określonym w ust. 1 otwarto postępowanie restrukturyzacyjne albo zatwierdzono układ w postępowaniu o zatwierdzenie układu.

3a. W przypadku dochodzenia odszkodowania przez wierzyciela niewypłacalnego dłużnika domniemywa się, że szkoda, o której mowa w ust. 3, obejmuje wysokość niezaspokojonej wierzytelności tego wierzyciela wobec dłużnika.

4. (uchylony)

5. Osoby, o których mowa w ust. 1 i 2, nie ponoszą odpowiedzialności za niezłożenie wniosku o ogłoszenie upadłości w czasie, gdy prowadzona jest egzekucja przez zarząd przymusowy albo przez sprzedaż przedsiębiorstwa, na podstawie przepisów Kodeksu postępowania cywilnego, jeżeli obowiązek złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości powstał w czasie prowadzenia egzekucji.

Warto także zaznaczyć, że w aktualnym stanie prawnym członek zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością może uwolnić się od odpowiedzialności za zobowiązania spółki z o.o., których nie można zaspokoić z majątku spółki (odpowiedzialność z art. 299 § 1 k.s.h.), gdy we właściwym czasie do złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości wydano postanowienie o otwarciu postępowania restrukturyzacyjnego albo o zatwierdzeniu układu w postępowaniu w przedmiocie zatwierdzenia układu.

Ponadto zgodnie z art. 116 § 1 pkt 1) lit. a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. z dnia 17 stycznia 2017 r., Dz.U. z 2017 r. poz. 201)

Za zaległości podatkowe spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w organizacji, spółki akcyjnej lub spółki akcyjnej w organizacji odpowiadają solidarnie całym swoim majątkiem członkowie jej zarządu, jeżeli egzekucja z majątku spółki okazała się w całości lub w części bezskuteczna, a członek zarządu nie wykazał, że we właściwym czasie zgłoszono wniosek o ogłoszenie upadłości lub w tym czasie zostało otwarte postępowanie restrukturyzacyjne w rozumieniu ustawy z dnia 15 maja 2015 r. – Prawo restrukturyzacyjne (Dz.U. z 2016 r. poz. 1574, 1579, 1948 i 2260) albo zatwierdzono układ w postępowaniu o zatwierdzenie układu, o którym mowa w ustawie z dnia 15 maja 2015 r. – Prawo restrukturyzacyjne.