OBOWIĄZKI UPADŁEGO W OKRESIE WYKONYWANIA PLANU SPŁATY

Ponieważ plan spłaty wykonywany jest osobiście przez upadłego, niezbędne są instrumenty prawne pozwalające na kontrolę wykonywania planu spłaty. 

Do takich instrumentów należy zaliczyć sprawozdanie upadłego z wykonania planu spłaty za poprzedni rok kalendarzowy.

Art. 49118 ust. 3 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe (tekst jednolity: Dz.U. z 2019 r. poz. 498, dalej: p.u.).

Upadły jest obowiązany składać sądowi corocznie, do końca kwietnia, sprawozdanie z wykonania planu spłaty wierzycieli za poprzedni rok kalendarzowy, w którym wykazuje osiągnięte przychody, spłacone kwoty oraz nabyte składniki majątkowe o wartości przekraczającej przeciętne miesięczne wynagrodzenie w sektorze przedsiębiorstw bez wypłat nagród z zysku za ostatni kwartał okresu sprawozdawczego, ogłoszone przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego. Do sprawozdania upadły dołącza kopię złożonego rocznego zeznania podatkowego.

Sprawozdanie upadłego jest sprawozdaniem rocznym, z tym że pierwsze sprawozdanie powinno zostać sporządzone za okres od prawomocnego ustalenia planu spłaty do 31 grudnia roku, w którym plan spłaty został ustalony. Jeśli postanowienie Sądu o ustaleniu planu spłaty uprawomocniło się w grudniu to upadły będzie zobowiązany do złożenia sprawozdania do końca miesiąca kwietnia roku następnego.

Sprawozdanie dłużnik ma złożyć w terminie właściwym do złożenia rocznego zeznania podatkowego, z tego też powodu skorelowano ten termin z terminem składania zeznania, które dłużnik ma obowiązek dołączyć do sprawozdania.

Sprawozdanie upadłego może być złożone przez pełnomocnika. Sprawozdanie podlega złożeniu bez potrzeby uprzedniego wezwania przez sąd do wypełnienia tego obowiązku.

Treść sprawozdania. W sprawozdaniu upadłego podać należy:
  1. informację o osiągniętych przychodach. Należy przyjąć, że chodzi tu o sumaryczną kwotę przychodów. Nie ma znaczenia, na jakim obszarze podatkowym przychody te zostały osiągnięte (chodzi także o przychody np. z pracy za granicą).  Ustawodawca nie zobowiązuje upadłego do ujawnienia rodzaju źródeł przychodów.
  2. informację o spłaconych kwotach. Przy czym zestawienie powinno być tak sporządzone. aby była możliwa kontrola prawidłowości zaspokojenia poszczególnych wierzycieli;
  3. nabyte składniki majątkowe o wartości przekraczającej dwukrotność minimalnego wynagrodzenia za pracę. Wartość składników majątkowych należy określić według dnia nabycia, a nie według daty sporządzenia lub wniesienia sprawozdania;
  4. załącznik do sprawozdania, który powinien być “kopią rocznego zeznania podatkowego”. Przepisy nie rozstrzygają jednoznacznie o tym, czy jeżeli upadły rozlicza się poza polskim systemem podatkowym, to czy obowiązany jest do przedstawienia właściwego zeznania podatkowego.
 Konsekwencją niezłożenia sprawozdania przez upadłego może być nawet umorzenie postępowania upadłościowego.